vrijdag 14 december 2007

Hoogzwanger in Altea - een greep uit de kalender

De laatste maand is ingegaan - normaal. Dat is toch het woordje wat er toch telkens weer achteraan komt. De spanning stijgt, elke oefenwee-sessie wordt toch met argusogen gevolgd. Ondertussen is moeder-in-spe van thuis uit aan het werk. Bij deze even een greep uit de weekkalender. Maandag mijn laatste dag op t werk. Sjit, brooddoos vergeten... Dinsdagochtend heb ik dan mijn laatste bloed-afname gehad. Jeujj, "la última", zei k nog met misschien net iets teveel enthousiasme. Het was inderdaad de laatste, maar blijkbaar niet zo heel goed gelukt deze keer. Gevolg: hele namiddag pijnlijke dikke blauwe bult, en nu nog een immense blauwe plek in de plooi van mn arm. 's Avonds nog een bezoekje aan de matrona, die me nog wat liet rondhossen.

Eerst woensdag afspraak maken voor een onderzoek (die afspraak was blijkbaar al gemaakt maarja) en naar het "epidurale-praatje" oftewel "la charla epidural" in Villajoyosa. Das dus een info-ochtend voor vrouwen die een epidurale willen. Niet dat ik er eentje wil, integendeel, maar de matrona drong er toch op aan dat ik erheen trok omdat ze gewoonweg geen willen plaatsen als je het document niet tekent dat je akkoord bent, en ze verzekerde ook dat het heel vermoeiend was en heel pijnlijk en dat ik er alsnog eentje zou kunnen willen.. Nuja, na wat uitleg over hoe goed een epidurale wel is en hoeveel pijn en spanning het wel wegneemt, tonen ze mooi hoe ze die vreselijke naald in je onderrug planten (ze stellen je meteen gerust: onder lokale verdoving). Na het korte opsommen van nadelen en langer praten over hoe goed het wel werkt, krijg je te horen dat ze enkel te krijgen is van 8u smorgens tot 7u 's avonds. Pech dus voor de vrouwen die er dolgraag eentje willen en 's nachts bevallen..

Dan vandaag naar de zwangerschapslessen. Jawel, drie weken voor uitgerekende datum. Gepakt en gezakt met een handdoek en sokken naar de matrona. Daar kwam een maatschappelijk werkster spreken over zwangerschapsverlof, over je rechten. Vriendelijke jongedame, en ze nodigde ons uit om met elke vraag/twijfel naar haar te komen. Dan begon HET, de yoga-oefeningen. In het begin maar lachwekkend als je het mij vroeg. Maar de andere hoogzwangeren inspireerden me toch om serieus te blijven. Toch wel een raar zicht, al die vrouwen met een onhandig dikke buik die probeerden de oefeningetjes te doen. Been omhoog, been opzij, adem in, adem uit. Nuja, eens ik de lachspieren onder controle kreeg lukte het me aardig, en was het verdorie nog ontspannend ook.

Dan ineens kwam er een pas bevallen vrouw binnen die haar verhaal kwam doen. Ze was per keizersnede bevallen omdat ze niet had gemerkt dat haar water was gebroken. De baby lag namelijk net op de scheur, waardoor het in hele kleine hoeveelheden drupte. Tegen de tijd dat ze in het ziekenhuis was, was haar water al achttien(!) uur gebroken, en moesten ze met spoed een keizersnede doen. Alles toch goed verlopen, en ze moest maar drie dagen in het ziekenhuis blijven. Ik moet zeggen dat ik er toch wel raar van opkeek.

Na het korte intermezzo leerden we diep inademen voor tijdens de weeën. We moesten ons inbeelden dat we een hele pijnlijke wee hadden en we moesten er doorheen ademen. Vooral niet vergeten te ademen. Goed advies, me dunkt. Daarna wat spieroefeningen voor de bekkenbodem. Heel belangrijk naar het schijnt, want goed getrainde bekkenbodemspieren zijn flexibele bekkenbodemspieren. En met flexibele bekkenbodemspieren moeten ze niet zo rap knippen. De matrona vertelde erbij dat ze in het ziekenhuis heel goed konden zien wie de oefeningen had gedaan en wie niet. En dat er meestal geknipt werd bij de vrouwen die ze niet hadden gedaan. Kwestie van ons wat te motiveren denk ik..

Met die onrustwekkende gedachte mochten we ons neerleggen. "Zo comfortabel mogelijk" - op een mousse matje van 2cm dik, helemaal plat op de rug... De matrona zette een cassetje op. (Ja echt, een cassetje, in 2007!) met een mannenstem die heel rustig en hypnotiserend instructies gaf. Nou, nooit gedacht dat het mij zo zou ontspannen. Tenen omhoog, tenen omlaag, ontspannen.. Daarna verzocht de stem ons bewust te worden van het verschil in spanning in de spieren. Alles met de ogen gesloten. Na vijf minuten moest k moeite doen om me wakker te houden, zo ontspannend was het.. Dan ineens.. KLAK - cassetje afgelopen. Tijd om huiswaarts te keren, heel ontspannen en goed geinformeerd. Volgende week weer afspraak, vrijdag om 16.30... normaal...

zaterdag 1 december 2007

Kinderkamerkoorts bijna genezen..

De kinderkamer vordert met rasse schreden.. De kast is al helemaal geverfd en de muren hebben ook al een laagje gehad. De kleurencombinatie is wel geslaagd, na een aanpassing weliswaar. De verf zijn we gisterenavond gaan halen, en hadden iets meer pastelkleuren gekozen. Maar als het blauw aan de muren hing, was het veel feller dan op het kaartje. Nuja, eigenlijk vonden we het wel heel leuk, dus dat was niet zo erg. Daarna het paars eens geprobeerd, maar dat leek natuurlijk wel op de kleur van het kaartje. Dat was te licht dus.. Dus ik vanmorgen met een dikke buik naar de verfwinkel... Rara, waarvoor had ik verf nodig ;o) Maar de tweede kleur was wel beter dus. Als de muren geverfd zijn, kan de kast gemonteerd worden, das precies leuker dan verven ;o) . Dacht dat het voor morgen zou zijn, vandaag is er immers genoeg werk verricht. Maar toch blijkbaar heel leuk, zo'n kast in elkaar zetten.. Hij wordt op dit eigenste moment in elkaar gezet dus. De verver hangt intussen vol met blauwe en paarse spatten trouwens. Best wel een schattig zicht :o)

Nadat ik de verf was gaan halen was ik in het terugwandelen eerder toevallig een baby-winkel binnen gelopen. Het was een winkel met gordijntjes, handdoeken, geurtjes voor in huis, decoratiespulletjes enzo.. Maar de hele bovenverdieping was helemaal gevuld met baby-spulletjes. Daar heb ik dan nog wat rondgelopen en wat geneusd maar we zullen nog eens samen gaan in de week :o)

Vandaag zijn ook een deel kleertjes gewassen. Pfoe, zijn da een hoop kleertjes zeg.. :o) Maar wel fijn om allemaal nog eens door mn handen te laten gaan. Als ze droog zijn (morgen, vandaag niet genoeg wind..) dan zal t eens tijd worden om een koffertje klaar te maken he.. Dat zal ik dan maar in de auto leggen voor als t opt werk hoge nood wordt.. Maar ben er wel gerust op dat t nog een tijdje zal duren. Precies iets geruster dan Stefan :o) We zullen wel zien he.. Hij komt wanneer hij komt he..

De sokjes die ik wou maken zijn ook eindelijk af, na een aantal pogingen. (Eerste sok verkeerd steken geteld, dan een paar gemaakt die veel te klein zullen zijn maarja) Maar het resultaat mag er zijn. In het zwart, niet bepaald een baby-kleur maar wel stoer vond ik voor een jongen. Ondertussen ga ik nog eens op zoek naar ander garen, is hier precies niet zo makkelijk te vinden.

Het begint te korten. Het in orde brengen van de kinderkamer, het maken van sokkies, het klaarmaken van een koffertje en het (ondertussen constante) uitzicht op een hele dikke buik beginnen toch wat kriebels op te wekken. We zijn best wel wat nieuwsgierig hoe dit ventje in mn buik eruit ziet. Hoe gaat zo'n bevalling gaan? Zou het me lukken zonder epidurale, hoe lang zal het duren? Over een dikke maand hebben we er normaal een antwoord op. Ondertussen genieten we net zoveel van de tijd met ons tweetjes als we ernaar uitkijken om met drie te zijn.

Laat ook eens een kribbel achter als je wilt ;o)
Groetjes van ons drietjes uit (het zonnige) Altea

zondag 25 november 2007

Kinderkamerkoorts

Het slaat toe: het kinderkamer virus. Na een drukkere periode op werkvlak is er eindelijk tijd om alles in gereedheid te brengen. De kinderkamer begint dan ook stilaan een beetje dringend te worden. Het kereltje moest maar eens beslissen om ons eerder te vergezellen. Maar er is nu nog tijd, dus nu aan de slag.

De kleuren waar we voor gekozen hebben zijn blauw en paars, elk een lichte tint voor de muur en een donkerdere tint voor het houtwerk. Vol enthousiasme is er deze week al wat werk verricht. Houten latjes tegen de muur geplaatst en geschilderd al. Deze dienen om het onderste (paarse) stuk van de muur van het bovenste (blauwe) te scheiden. Een mooie foto van het prille begin wil ik jullie dan ook niet ontzeggen.

Ook de kleerkast begint wat kleur te krijgen. Blauw namelijk :o) Ook niet niks, zo'n kast verven. Schuren (stof!), elk paneel aan elke kant twee lagen geven... Ook de deuren van de ingebouwde kast krijgen eenzelfde blauwe tint toegewezen. Heerlijk om te zien hoe een witte onpersoonlijke kamer langzaam kan veranderen naar een leuke plek van een persoontje in wording. En al net zo leuk om zien dat papa, gewapend met een verfrolletje, een gezellig plekje creëert voor zijn zoon.

Wat mij betreft.. Moet ik voorlopig mijn kinderkamerkoorts wat temperen. De verflucht van de houtverf is niet zo goed voor zwangere vrouwen en ik volg dan maar de raad op. Maar ook ik onstnap niet aan het gevoel dat ik iets wil maken voor het wezentje in mijn buik (dat zo nu en dan behoorlijk schopt). Ik heb dus voor het eerst in mijn leven een muts gehaakt. Misschien moeilijk te geloven voor sommigen, maar het is zowaar nog gelukt ook! Een oranje mutsje, 100percent katoen. Voorlopig houdt hij shreks hoofd warm. Shrek staat er best wel mee als je 't ons vraagt :o)

In ieder geval, we maken ons klaar voor de komst. "Stay tuned" voor updates van de kinderkamer, haakwerkjes en andere prenatale gebeurtenissen

vrijdag 16 november 2007

Een IKEA bezoekje

Gisteren naar de IKEA geweest, voor babyspulletjes. In Murcia nog wel, das een goeie 150km van ons stekje in Altea. Maar aangezien de meubeltjes die we hier gezien hadden nogal krakkemikkig waren en duur op de koop toe, hadden we besloten eens een tochtje te maken ervoor. Na de echografie, waarop alles trouwens okeej was. Eens in Murcia aangekomen nog wat rondgereden tot we het concept van "rondpunten met rode lichten" onder de knie hadden.

Het rondlopen in de IKEA was heel gezellig. Als er zoveel kleine prulletjes liggen zijt ge ook altijd geneigd om wat leuks mee te nemen. Voor de rest alles vlot verlopen: van de meubeltjes die we op voorhand uitgekozen hadden, de nummertjes opgeschreven. Toch maar van kast gewisseld en de commode weggelaten. Uiteindelijk in het magazijn op zoek naar de spulletjes.... Twee van de drie dingen liggen er ni meer.. Hmz da was wa minder, maarja onze zoon zal toch een bedje nodig hebben om in te slapen. Gelukkig was het andere bedje er nog dat we ook mooi vonden. Lang wachten aan de kassa, nog wachten buiten de kassa voor het andere bedje.. Geprutst om alles in de auto te krijgen... Oef, toch nog gelukt..

Tegenover de IKEA in Murcia ligt een baby/speelgoedwinkel, waar we ook wat in rondgeneusd hebben. Daar hebben we eindelijk een universele sterilisator gevonden (nergens te vinden bij ons in de omtrek). Ook hebben we daar een een leuk babyzitje gevonden (kijk hier => niet helemaal t zelfde maar lijkt er heel erg op). Dat kon nog nét in de auto.

Een volle koffer rijker en de portemonnee heel wat dunner richting thuisbasis. Eens thuisgekomen kon Stefan niet wachten om het wiegje al in elkaar te zetten :o) En daarna nog een van de twee keukenkastjes in elkaar gezet. Het kriebelt duidelijk wel al bij ons allebei om aan de kinderkamer te beginnen. Maar eerst moet het BoyMarlyn project nog af geraken, dan pas is er tijd voor. Woensdag normaal gedaan, en dan aan de slag!! Het blauwe kinderbedje staat er alleszins al.

woensdag 14 november 2007

Welkom

Wat zet je in zo'n blog? Misschien geldt voor insiders wel de vraag: "Wat zet je er niet in?", maar aangezien ik nog helemaal nieuw ben tot het hele blog-gebeuren stel ik mij toch die vraag. Misschien komt het ook wel vanzelf na een tijd. Voor nu denk ik dat vooral een welkomstbericht hier goed staat. Een welkom aan de lezers, en eigenlijk ook aan ons. Op die manier is het ijs gebroken en staan deuren wagenwijd open naar nieuwe onderwerpen. Ik hoor natuurlijk altijd graag jullie suggesties, als het proper blijft natuurlijk :)

In ieder geval welkom dus!